นั่งคุยกับแมงนูนมาหลายครั้ง

ทำให้แย่ลงทุกครั้งที่คุย

แย่ลงเพราะเจอหน้านูนแล้วนึกถึงต้น

แย่ลงเพราะเจอหน้าก๊อกแล้วนึกถึงต้น

แล้วแมงนุนเองก้เก่งแต่ทฤษฎีซะด้วยสิ

ไอ้บ้า....แกยังป่วยอยู่เลย....นูน...

มันก็นานแล้วนะ

ทำไมไม่ลืมซะทีวะ

เซ็งตัวเองอยู่เหมือนกัน

เค้าก็มีชีวิตที่ดีของเค้าแล้ว....

ไม่มีเราก็ดูเค้าแฮปปี้ดี....

ก็ควรจะให้เค้า happy แบบ without me ต่อไป...ใช่มั๊ย

ฉันก็ควรกลับมาจัดการตัวเองใช่มั๊ย

รู้สึกอิจฉานิดๆ หรือน้อยใจเล็กๆ

ที่เค้ามีคนเป็นห่วงเป็นใยเยอะแยะ

ไม่เห็นมีใครเป็นห่วงฉันเลย...

ที่ปากบอกว่าห่วงๆๆ

เอาเข้าจริงฉันก็ต้องเสียใจกับคนนั้นแหละ

เบื่อว่ะ....ทำไมไม่ลืมซะทีวะ

ทำไมอะ...ทำไม....

ออกไปจากใจฉันซะที ออกไปจากหัวฉันซะที ฉันอยากจะลืม