แมงนูนพูดถึงปราบดา บอกว่า
"เพราะเราใช้ชีวิตอยู่ในสังคมแบบนี้ จึงทำให้คนเราคิดไปว่า การอยู่คนเดียวมันมันไร้ค่า "....
ก็จริงอยู่นะเพราะมันเป็นการปลูกฝังอยู่ในความรู้สึก เลยมีความคิดเดียวกันไปหมด
ตามประสบการณ์ที่ถูกหลอมจากสิ่งแวดล้อมเดียวๆกัน
แต่ว่าถ้ามานึกถึงแต่เพียงความรู้สึก...ว่ากันด้วยความรู้สึกพื้นฐานมนุษย์ล้วนๆๆ
เอาแค่นีด กะวอนท์ฉันคิดว่า คนเราไม่อยากอยู่คนเดียวหรอก
(ยกเว้นเวลาที่อยากปลีกวิเวกคนเดียวจริงๆ)...ใครๆก็ไม่ชอบความเหงา
เรื่องราวต่างๆในชีวิตที่มันซับซ้อนขึ้นตามอายุของคนทำให้การที่มีใครซักคนอยู่ข้างเราตลอดเวลk
นั้นเป็นเรื่องดี ไม่ต้องมากมาย แค่คนเดียว ที่จะทำให้ระบบความคิดและชีวิตเราสมบูรณ์แบบ....
ถ้าไม่มี...นอกจากจะเหงาแล้ว...ยังทำให้เกิดความรู้สึกขาดหาย ทำอะไรไม่ถูก...
ฉันเคยมีคนคนหนึ่งอยู่ข้างฉัน เขาไม่จำเป็นต้องทำในทุกสิ่งเหมือนที่ฉันทำ รู้ทุกสิ่งที่ฉันรู้
บางทีเขาไม่เข้าใจในสิ่งที่ฉันทำด้วยซ้ำไป แต่เข้ารู้ทุกสิ่งที่ฉันคิด รู้ทุกสิ่งที่ฉันกำลังทำ
และกำลังคิดจะทำ แค่คำว่า"ไม่เป็นไรนะ" มันช่างมากมายในความรู้สึก
มันจบความปั่นป่วนในความคิดของฉันได้ทุกครั้งไป
แต่พอไม่มีก็รู้สึกเหมือนไม่รู้ตัวเองเลยว่าที่ฉันทำไปนี่ถูกต้องไหม ดีไหม ใช่รึเปล่า
เหมือนขาดระบบช่วยตัดสินใจ...
และนี่เองที่เรียกว่าเหงาเหงาเพราะอีกส่วนใน"เรา"หายไป....
.........วันนี้นั่งฟังเพลงนี้สลับกับ talk tonight ไปๆมาๆ ฟังแล้วมันซึมเศร้าเหงาสอยดีจริงๆ ความหมายก็ตรงตัว "อย่าไปนะ อย่าไป ฉันขอเวลา...เวลาที่จะทำอะไรๆให้มันดีขึ้น บอกสิว่าเธอจะอยู่กับฉัน ทุกวันตลอดไป ตลอดชีวิตของฉัน อย่าไปเลยนะ"
Cold and frosty morning there's not a lot to say
About the things caught in my mind
And as the day was dawning my plane flew away
With all the things caught in my mind
I don't wanna be there when you're ...
Coming down
I don't wanna be there when you hit the ground
So dont go away, say what you say
Say that you'll stay
Forever and a day ... In the time of my life
Cos I need more time, yes I need more time
just to make things right
Damn my situation and the games I have to play
With all the things caught in my mind
Damn my education I can't find the words to say
With all the things caught in my mind
Me and you whats going on?
All we seem to know is how to show
The feelings that are wrong
เขียนซ้ำๆ พูดซ้ำๆ ไม่รู้จะทำไปทำไม
อ้าว...ทำไมล่ะ ทีฉันกินข้าว ฉัยังกินได้ซ้ำๆกันทุกวันเลย เพราะชอบไง
